PRZESTAŃ

„Przestań.” cicho szeptałam w duszy.
Jak przestać gdy serce na kawałki się kruszy?
„Przestań.” zaczęłam krzyczeć w umyśle.
Jak przestać tęsknić i myśleć?

„To koniec!” Oczy napełniły się łzami.
Jaki koniec gdy policzki mam rozpalone nadziei iskrami?
„To koniec!” Bezgłośnie mówiły usta blade.
Jaki koniec, przecież jeszcze do wiecznego snu się nie kładę?

„Wystarczy.” Musze opanować uczucia.
Co wystarczy gdy ciagle czuję słów bolesne ukłucia?
„Wystarczy.” Przecież ja się nie zakochuje.
Co wystarczy jeśli dalej w głowie błędne myśli snuję?

„Dosyć!” Oznajmiłam spokojnie.
Dosyć czego skoro i tak przed siebie szłam dostojnie?
„Dosyć!” Zaczęłam krzyczeć z rozpaczy.
Dosyć czego skoro moja obecność nic dla niego nie znaczy?

19 sierpnia 2016
P.Rojewska

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>